กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 123 ศักดิ์ศรีแห่งเผ่ามนุษย์ มิอาจเหยียบย่ำ
“มารดามันเถอะ! มารดามันเถอะ! มารดามันเถอะ!”
“อ๊ากกกก หรือว่าพวกเรากำลังจะเริ่มเปิดเผยเบื้องหลังของเกมแล้ว?”
“แค่สวมบทบาท ง่ายดายยิ่งนัก กำไว้ในอุ้งมือได้สบายๆ เลย!”
“ในฐานะชาวโลก นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ารู้สึกถึงความเมตตาของเกมเลยนะ ผู้ดูแลยอมทำตัวเป็นผู้เป็นคนเสียที อย่างอื่นไม่รู้ล่ะ แต่ให้ข้าสวมบทเป็นพวกบ้านนอกแห่งดวงดาวเนี่ย ไม่มีปัญหาเลยสักนิด”
“จิตใจดี? รักสงบ? ยิ่งใหญ่? นั่นมิใช่กำลังพูดถึงข้าอยู่หรอกหรือ? กั่กๆๆๆ!”
“ผู้กล้าทั้งหลาย ลองหลอกล่อดูก่อน ทุกท่านจงรอก่อน ให้ข้าออกไปหยั่งเชิงเผ่ามนุษย์ดวงดาวพวกนี้ดูที!”