กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ปลาแห้งตัวน้อย
เค่อลาเค่อลาลืมตาขึ้น ก็เห็นเงือกน้อยตนนั้นกำลังออกแรงลากตนไปอย่างทุลักทุเล
“เฮ้ เจ้าหนู เจ้ากำลังทำอะไรน่ะ”
เขาเตรียมใจตายไว้เรียบร้อยแล้ว
อย่างไรเสียก็ไม่มีผู้เล่นคนไหนเห็น ต่อให้ต้องตายด้วยน้ำมือของเด็กเมื่อวานซืนคนนี้ ก็คงไม่มีใครเอาไปหัวเราะเยาะ
แต่ว่าเจ้าเด็กนี่ กำลังทำอะไรอยู่กันแน่
เจ้าหนูไม่เอ่ยปาก เขายังคงดึงดันลากเค่อลาเค่อลาต่อไป
“เจ้าหนู เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่”
“ร่องรอยของพวกเรา เจ้าเป็นคนเอาไปแพร่งพรายใช่หรือไม่”
“ช่างเป็นเจ้าตัวน้อยที่ไร้น้ำใจเสียจริง ข้านึกว่าเจ้าน่าสงสารเจียนตาย คิดไม่ถึงว่าคนที่ควรได้รับความเห็นอกเห็นใจกลับเป็นตัวข้าเอง”