กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 บัดนี้พวกมันเป็นของเจ้าแล้ว
"นั่นมัน... สิ่งใดกัน?" อาหมี่ลั่วจ้องเขม็งไปยังทิศทางของสมรภูมิ
สิ่งที่อั้นจงฉี่เถาฉีดเข้าไปในร่างของก็อบลิน ย่อมไม่มีทางเป็นน้ำยาปลดล็อกยีนไปได้อย่างเด็ดขาด
พวกเขาย่อมต้องสับเปลี่ยนเอาสิ่งอื่นใส่เข้าไปเป็นแน่
"เถาเถา สแกนดูที"
"กำลังสแกนเจ้าค่ะ" เถาเถาตอบกลับ "นายท่าน ผลการวิเคราะห์คือ พิษของชุนกระหายเลือด"
"ฤทธิ์ของพิษชนิดนี้คือทำให้ชาและยับยั้งการแข็งตัวของเลือด ประสิทธิภาพขึ้นอยู่กับปริมาณ โดยต้นชุนกระหายเลือดแต่ละต้น สามารถสกัดพิษออกมาได้เพียง 0.1 กรัมเท่านั้น"
อาหมี่ลั่วสูดหายใจเข้าลึก "รุ่นพี่ยังคงใจป้ำยิ่งนัก ยามที่ชุนกระหายเลือดล่าเหยื่อ ก็ยังนำพิษผสมเข้าไปในน้ำเลี้ยงของมัน แล้วค่อยฉีดเข้าร่างเหยื่อแท้ๆ"