เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 230 ที่รัก มาใหม่...
เสียงปืนดังขึ้น กระสุนพุ่งแหวกอากาศเร็วจนมองไม่เห็นวิถี เสียงปืนก้องกังวานอยู่ในหุบเขาว่างเปล่า ยังไม่ทันจางหาย หัวกระสุนก็เข้าปะทะร่างไปแล้ว
ลู่เฉินลี่ขวางอยู่หน้าตัวเสิ่นวั่งโจว กระสุนปืนฝังลึกเข้าไปเหนือหัวเข่าของเขา เนื้อรอบ ๆ ถูกความร้อนเผาไหม้ทะลุเข้าไป ความเจ็บปวดมหาศาลถาโถมเข้ามา ริมฝีปากของเขาซีดขาว เหงื่อเย็นผุดขึ้นที่หน้าผาก ร่างกายเซเล็กน้อย ขาขวาสูญเสียที่ยันในชั่วพริบตา!
เจียงเยี่ยนรั่งที่ปากถูกเทปกาวปิดไว้เบิกตากว้างแล้ว
เสิ่นวั่งโจวคว้าเขาไว้ได้ทันอย่างว่องไว ดวงตาที่สั่นไหวยังไม่ทันตั้งสติ สายตาก็เหลือบไปที่ขาของเขาตามสัญชาตญาณ เห็นสีแดงฉานแผ่อยู่บนพื้นดินชื้นแฉะ
ยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาใด เสียงเหน็บแนมประชดประชันของเซี่ยซุ่ยหย่วนก็ดังขึ้นข้างหู “ช่างเป็นท่าทางที่น่าประทับใจเสียจริง”
ดวงตาสีอ่อนของเสิ่นวั่งโจวเย็นลงในพริบตา ไฝน้ำตาใต้ตาแข็งค้าง สีตาคมมืดลง เขาเงยหน้ามองเซี่ยซุ่ยหย่วนที่ก้าวเข้ามาช้า ๆ สายตาคมกริบเย็นราวกับน้ำแข็ง
ฝีเท้าของเซี่ยซุ่ยหย่วนชะงักไปหนึ่งวินาที แล้วก็กลับมาฉีกยิ้มอย่างไม่แยแส “ที่รัก เมื่อกี้ไม่ใช่ยังตามหาฉันอยู่หรือไง ทำไมพอฉันมาแล้วกลับไม่มีความสุขล่ะ?”
ไม่เคยมีวินาทีไหนที่เสิ่นวั่งโจวอยากฆ่าคนเท่านี้มาก่อน ข้อนิ้วเรียวยาวขาวเย็นขดเข้าหากัน กำแน่นเป็นหมัด
เซี่ย ซุ่ย หย่วน