เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 นี่คือครึ่งบทที่มีกลิ่น
โจวเฉาส่งข้อความมาหาเขา ชวนเขาไปร้องเพลงที่ซิงค่านด้วยกัน คนที่ไปด้วยยังมีหลีอวี๋ เมื่อต้องเผชิญกับ ‘นักร้องอัจฉริยะ’ สองคนนี้ เสิ่นวั่งโจวที่กระเพาะปวดแปลบ ๆ อยู่ก็ปฏิเสธไปโดยไม่คิดเลย
เขาไม่อยากให้ร่างกายต้องทรมาน ขณะที่จิตวิญญาณก็ถูกบดขยี้ไปด้วย
ดังนั้นตอนมาก็มีสามคนบนรถ ตอนกลับเหลือแค่สองคน
ในรถไม่ได้เปิดแอร์ แต่กลับหนาวกว่าเปิดแอร์เสียอีก
ถ้าโจวเฉารู้เรื่องนี้ ต้องดีใจแน่ที่ไม่ได้ตามกลับมาด้วย ไม่อย่างนั้นขาเขาคงแข็งเกร็งเพราะความหนาวอีกแน่
เสิ่นวั่งโจวมองคิ้วที่ขยับไปมาอย่างมีบทบาทของชายคนนั้นผ่านกระจกมองหลัง ปลายคิ้วอดกระตุกเบา ๆ ไม่ได้ เขาเอนศีรษะพิงพนักอย่างเกียจคร้านมองละครคิ้วนั้น
คิ้วของไอ้โรคจิตยืดหยุ่นมาก แม้ไม่มีวิชาอ่านใจก็เดาได้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ในใจ
อย่างเช่นพอเขาขมวดคิ้วแรง ๆ ก็คงเตะเซี่ยซุ่ยหย่วนไปเต็มแรงหนึ่งที หรือไม่ก็เอียงคิ้ว นั่นคือหลบการโจมตีของเซี่ยซุ่ยหย่วน แล้วก็ขมวดคิ้วแรง ๆ อีกครั้ง
“ฮ่า…”