กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 116 มีหมาที่จะซวยแล้ว
พอเฉาเฉิงที่ทั้งตะโกนทั้งโวยวายจากไป คฤหาสน์ก็เงียบลงในชั่วพริบตา
เสิ่นวั่งโจวเหลือบมองกู้ชิงเหนียนที่ไม่ได้ออกไปพร้อมหัวหน้าหน่วย “วันแรกที่ฝึกงานก็ทิ้งหน้าที่แล้วหรือ?”
“ผมยังไม่ได้รายงานตัวเป็นทางการสักหน่อย ยังไงก็ไม่ต้องรีบ อีกสองวันผมค่อยไป” กู้ชิงเหนียนเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ผมแดงสะบัด “ผมขออยู่กับพี่สักสองวันก่อน”
เสิ่นวั่งโจวยิ้มมุมปากเบา ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะรับปากแม่ทัพเฒ่ากู้ไว้ว่าจะช่วยขัดเกลานิสัยเด็กหยิ่งยโสคนนี้ เขาคงสั่งให้เอวานหิ้วมันโยนออกไปตั้งแต่แรกแล้ว
ผมแดงที่ทั้งดื้อไม่ยอมอยู่ในโอวาทและอวดดีเหลือเกิน