กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 หมักจนเข้าที่แล้ว
พอประตูห้องปิดลง เสิ่นวั่งโจวนั่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง แล้วสั่งเปิดเครื่องฟอกอากาศด้วยข้อความเสียง
ไอ้วิปริต เหมือนหมาเลย เอาแต่ตระเวนประกาศอาณาเขตปกครองไปทั่ว
กลิ่นแปลก ๆ ในอากาศจางหายไปอย่างรวดเร็ว
เสิ่นวั่งโจวนอนลง ตะแคงตัวหลับตา ด่าคำว่าไอ้โรคจิตในใจอีกสองสามคำ แล้วหลับลึกด้วยกลิ่นอายสนเย็นจาง ๆ ที่ปลายจมูก
ผ่านไปเนิ่นนาน ใกล้ฟ้าสาง ประตูห้องนอนที่ปิดสนิทก็ถูกผลักเปิดอีกครั้ง ไม่กี่วินาทีต่อมา เตียงนุ่มก็ยุบลงเบา ๆ เสิ่นวั่งโจวที่หลับ ๆ ตื่น ๆ ได้ยินเสียงแหบเบาของผู้ชายที่กดเสียงต่ำเอ่ยขึ้น
“ทนได้แล้ว”