เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 อีกสามเดือนก็จะได้แต่งงานกับเมียแล้ว
เสิ่นวั่งโจวหยุดฝีเท้า ก้มหน้ามองตามสายตานั้นไป ในความมืดสนิทเขามองเห็นดวงตาคู่นั้นของชายคนนั้นที่ชุ่มชื้นอึมครึมราวกับเปล่งแสงสีเขียวออกมา
ราวกับสัตว์ดุร้ายที่ออกล่าเหยื่อยามกลางคืน จ้องเขม็งไปยังเหยื่อที่ใกล้จะถูกกลืนลงท้อง
เสิ่นวั่งโจว: …
ต้นธารแห่งฝันร้ายของเขา
เขาไม่ใช่เทพเซียนอะไรทั้งนั้น เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง
ถูกสายตาเย็นชาร้ายกาจแบบนี้จ้องใส่ทุกวัน ต่อให้หัวใจใหญ่แค่ไหนก็ต้องหวั่น
เสิ่นวั่งโจวขยับปลายเท้าเล็กน้อย เปลี่ยนทิศทาง แล้วค่อย ๆ เดินไปทางโซฟาที่ไอ้โรคจิตคนนั้นนอนหลับอยู่
โซฟาวางอยู่กลางห้องรับแขกพอดี เขาเดินไปด้านหลังโซฟา ทอดสายตาลงไปสบกับดวงตาสีดำที่เงยขึ้นมองเขา
เสิ่นวั่งโจวกอดอกเอียงคอเล็กน้อย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ ที่เหมือนมีเหมือนไม่มี น้ำเสียงยังเต็มไปด้วยความง่วงงุนเพิ่งตื่น แต่คำที่พูดออกมากลับโหดร้ายเหลือเกิน “จ้องฉันอีกนะ ฉันจะควักลูกตานายออกมา”