กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 กลิ่นพุดของเมีย
ลู่เฉินลี่ที่อาบน้ำจนตัวสะอาดเอี่ยมในโรงแรมใกล้ ๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว แต่ก็ยังเป็นเสื้อฮู้ดมีหมวกสีดำล้วนทั้งชุด
เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จจึงไม่ได้สวมหมวก ผมดำนุ่มที่ยังหมาด ๆ ทิ้งตัวลงมาอย่างไม่ใส่ใจตรงหน้าผาก ปลายผมยังเกาะกันเป็นหยดน้ำเล็ก ๆ ค่อย ๆ ไหลลงตามแนวกรามขาวเย็น
ดวงตาสีเข้มลึกไร้ก้นบึ้งจับจ้องไปยังคนที่เรียกเขาด้วยท่าทีสูงส่งเรื่อยเปื่อย แล้วเดินตรงเข้ามาทางนั้น ราวกับทุกสิ่งรอบตัวเป็นเพียงเงามายา ในดวงตามีเพียงคนที่เรียกเขา
เมีย
ลูกกระเดือกของลู่เฉินลี่ขยับเบา ๆ นิ้วมือที่ข้อกระดูกเย็นชาม้วนงอเข้าหากัน เขาอดทนข่มกลั้นความอยากครอบครองอันวิปริตบิดเบี้ยวที่อยู่ในก้นบึ้งหัวใจ