กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 ชีวิตหนึ่งดั่งสายน้ำไหล เลื่อนลอยครึ่งชีวิต
เสิ่นวั่งโจวก้มตัวลงจากรถ แล้วหันไปมองลู่เฉินลี่ที่เปิดประตูรถให้เขาเอง
ปอยผมเปียกชุ่มเหงื่อที่หน้าผากของชายหนุ่มแห้งไปแล้ว ผมยาวปกปิดดวงตาของเขาอีกครั้ง แต่สายตาเหนียวหนืดร้อนผ่าวนั้นยังไม่จางหาย
เสิ่นวั่งโจวขมวดคิ้วเบา ๆ เอ่ยว่า “ล้างตัวให้สะอาดแล้วค่อยมาหาฉัน”
ไม่รอให้อีกฝ่ายได้ตอบสนอง เขายกเท้าก้าวไปข้างหน้า ราวกับมองอีกฝ่ายเป็นเพียงเครื่องมือที่ใช้เสร็จแล้วก็ทิ้ง
ลู่เฉินลี่ที่อยู่ข้างหลังกลับเต็มใจราวกับได้ลิ้มรสความหวาน
ดวงตาสีดำลึกล้ำจับจ้องแผ่นหลังที่จากไป นิ้วมือที่วางอยู่บนกรอบประตูรถค่อย ๆ งอเข้า คางที่ซีดขาวผอมเรียวเกร็งแน่น
…น่ารักจัง
“เมียของฉัน”