เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 เซี่ยซุ่ยหย่วน
ชายที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องวีไอพีรูปหล่อสูงโปร่ง สวมชุดหรูสั่งตัดสีเทาเข้ม แต่ผมกลับถูกลมพัดจนยุ่งเล็กน้อย ดูเหมือนเพิ่งรีบร้อนมาจากข้างนอก
ดวงตาคมเย็นชาของฟู่เจิงกดดันจนน่าอึดอัด รอบกายแผ่ความเย็นชาที่ไม่เป็นมิตรออกมา
หลีอวี๋ที่กำลังกอดเสิ่นวั่งโจวเห็นเขา ก็ปล่อยมือทันที ใช้ปลายนิ้วมือถูกันไปมาอย่างรู้สึกผิด
ฟู่เจิงเดินมาหยุดตรงหน้าเขา เขามองหลีอวี๋ที่ซ่อนอยู่หลังเสิ่นวั่งโจวและใช้ดวงตากลมโตคู่หนึ่งจ้องเขาอยู่ ดวงตาที่เดิมลึกสงบก็อ่อนลงทันที จากนั้นลดท่าทีลงคุกเข่าย่อตัว นิ้วมือที่ข้อกระดูกชัดเจนแตะอยู่ที่หัวเข่าของอีกฝ่าย น้ำเสียงก็อ่อนลง “ที่รัก ผมซื้อสตรอว์เบอร์รีกลิ่นมะลิมาหลายกล่อง กลับไปกินที่บ้านไหม?”
หลีอวี๋ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันหน้าไปปฏิเสธ “ไม่เอา”
แค่มองก็รู้ว่าเขากำลังงอนน้อย ๆ อยู่
โทรศัพท์มือถือข้างกายเสิ่นวั่งโจวสั่นเบา ๆ เขาที่เดิมกำลังดูเรื่องสนุกอยู่ก็ลดขนตายาวหนาลง มองข้อความแวบหนึ่ง