เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 เขาเคยให้โอกาสเขาครั้งสุดท้ายแล้ว
คฤหาสน์จื่อจิน
“…โปรเจกต์ทำกำไรอีกระลอกใหญ่ โชคดีที่ไม่ได้ฟังพวกโง่ ๆ ในบริษัท”
ยังไม่ทันก้าวเข้าประตู เสิ่นวั่งโจวก็ได้ยินเสียงผู้ชายคนหนึ่งในคฤหาสน์พูดอย่างภาคภูมิใจ
“บริษัทจะมาถึงวันนี้ได้ก็เพราะพ่อทั้งนั้น” เสียงผู้ชายอีกคนที่ฟังดูอ่อนกว่าหน่อยเสริมขึ้น
“แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าไม่มีพวกขยะพวกนั้นมาขวาง ฉันก็พาบริษัทกลับไปถึงระยะสูงสุดตั้งนานแล้ว”
เสิ่นวั่งโจวที่ปฏิเสธกิจกรรมกลางคืนอื่น ๆ ก้าวเข้ามาในประตูใหญ่ คนทั้งสองที่เมื่อครู่คุยกันอย่างออกรสในคฤหาสน์ก็หยุดชะงัก เขาเดินตรงขึ้นบันไดไปราวกับมองไม่เห็นพวกนั้น
“ปัง!” เสียงหนึ่งดังขึ้น เสิ่นวั่งโจวหยุดฝีเท้า ยืนอยู่บนบันไดแล้วทอดสายตาลงต่ำมองเฉาเฉิงที่ตบโต๊ะ
“กลับมาแล้วไม่รู้จักทักคนก่อนหรือไง? ในสายตายังมีกฎเกณฑ์เหลืออยู่ไหม!?”