กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 คิดถึง*เมีย
“ฮ่า” เสิ่นวั่งโจวราวกับได้ยินเรื่องตลกขบขันอะไรสักอย่าง หัวเราะเบา ๆ ทีหนึ่ง ยังคงเป็นท่าทางเฉื่อยชาเรื่อยเปื่อยแบบนั้น แต่หางตากลับมีไอเย็นชาเจืออยู่
คนที่สนิทกับเขาย่อมรู้ นี่คือลางบอกเหตุว่าเขาโกรธ
“ให้ฉันจัดการเอง” โจวเฉาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เอ่ยขึ้น
ไอ้โรคจิตที่สะกดรอยตามตรงหน้านี้มันเกินเลยจนไร้ขอบเขตแล้ว ปล่อยให้พี่น้องของเขาเสิ่นวั่งโจวลงมือตบหน้ามัน เขากลัวว่าไอ้โรคจิตนี่จะเลียมือพี่น้องเขาเสียมากกว่า
เสิ่นวั่งโจวยกมือขึ้นกันเขาไว้ นิ้วมือขยับเล็กน้อย หันก้นบุหรี่ที่คีบอยู่ปลายนิ้วไปทางเขา
โจวเฉาเห็นดังนั้นก็ชะงักไปสองวินาที ยกมือรับบุหรี่ไป ไม่ได้พูดอะไรอีก