เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 361 เสี่ยวชิงจื่อ เคราะห์จักรพรรดิ
กุยเหยสะบัดแขนเป็นวงกว้าง พลังอำนาจระดับจักรพรรดิไหลลื่นตามธรรมชาติโดยไม่มีเสียงสั่นหรือภูมิพลังใหญ่หลักให้ฟ้าและดินสั่น แต่กลับเหมือนเขาควบคุมตัวมิติเอง
ทั้งสามคนคือเสี่ยวเฟิงเพียงรู้สึกว่าภาพรอบข้างของพวกเขากลายเป็นภาพมั่วและบิดเบี้ยวไปในพริบตา พอถัดไปก็พบตัวเองอยู่ในเขตนภาแห่งหนึ่งที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง
ใต้ตัวพวกเขาคือทะเลเมฆที่คลื่นคั่ง ส่วนเหนือหัวมิใช่ท้องฟ้าสีครามใส แต่เป็นฟ้าครามอันวุ่นวายซึ่งประกายแสงอัสนีหลากสีและบิดเบี้ยวรอยแยกมิติอย่างถี่ ๆ
เสียงระมืองค้างหูดั่งไม่มีที่สิ้นสุด ส่วนวายุดาราที่คมกริบเหมือนมีดใหญ่ที่มองไม่เห็นกำลังตัดผืนมิติ ส่งเสียงหอนแหลมแสบหูออกมา
ที่นี่คือเขตนภาไร้ขอบเขตแห่งแท่นวายุอัสนีเก้านภา
“ถึงแล้ว”