เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 360 จักรพรรดิอสูรเสวียนอู่กลับคืน
หัวของมันที่เคยมีรูปร่างเหมือนหัวเต่ากลับไม่ใช่เพียงแค่นั้นอีกต่อไป
บนหน้าผากยกพระนูนคู่หนึ่งที่ดูเก่าแก่และหยาบแข็ง หายใจพ่นออกมา ฟ้าและเมฆจึงรวมตัวกัน ท่ามกลางมีกระแสปราณฟ้าบุพกาลกับกฎเกณฑ์แห่งน้ำแฝงเรือนอยู่โดยปริยาย
สองตากะพริบเปิดปิดเหมือนดวงอาทิตย์และดวงจันทร์หมุนเวียน เต็มไปด้วยปัญญาและความเคร่งขรึม เมื่อสายตามองไปยังไหน มิติในบริเวณนั้นยังแข็งตัวเป็นปฏิมาณ
แต่สิ่งที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่านั้นคือหางของมัน
หางที่เดิมดูคล้ายงูยักษ์ บัดนี้มีเกล็ดประจำตัวที่ละเอียดยิบและมืดลึก ยาวสืบไปหลายพันลี้
ปลายหางไม่ได้เป็นเพียงปลายแหลมอีกต่อไป แต่กลายเป็นศีรษะอสรพิษเร้นลับที่เป็นธรรมชาติ ดวงตาเย็นชา กรอบลัดด้วยธารแท้เสวียนหมิง
ศีรษะอสรพิษเร้นลับนี้กับหัวเต่าหันเข้าหาเคียงกันอย่างไกล ฝ่ายหนึ่งนิ่งสงบ เป็นสัญลักษณ์ของการรองรับและการป้องกัน อีกฝ่ายหนึ่งเคลื่อนไหว เป็นสัญลักษณ์ของความคล่องตัวและการสังหาร ลิ้นอสรพิษเร้นลับเลื่อนไหวไปมา เหมือนจะแช่แข็งมิติกาลเวลาไว้