เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 เกี่ยวกับเคราะห์จักรพรรดิ
ขณะนั้น
กรุ๊ง~~! เสียงแปลกประหลาดที่ยาวและชัดเจนก็ดังขึ้น พลาดกับบรรยากาศอันเคร่งขรึมขณะที่ทุกคนกำลังชื่นชมลวดลายจักรพรรดิ
ทันใดนั้นบรรยากาศก็เงียบสนิทจนได้ยินเสียงเข็มทิ่มลงบนพื้น
ต่อมาใบหน้างดงามของเสี่ยวเฮยจื่อก็มีริ้วแดงเปื้อนขึ้นอย่างเห็นได้ด้วยตา จนแพร่ลามไปถึงหูทั้งสองข้าง
นางรีบกำมือปิดท้องโดยไม่ทันคิด ภาพลักษณ์เย็นชาและโดดเดี่ยวตามปกติของนางจึงพังทลายลงในพริบตา เหลือเพียงความอึดอัดที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความอับอาย
แล้วก็คือ เฟ้อ~~~!
“ฮ่าฮ่าฮ่า~!” เสี่ยวเฟิงทนไม่ไหวก่อนใคร ชี้เสี่ยวเฮยจื่อแล้วหัวเราะจนตัวโยกไปโยกมา
“ฮ่าฮ่าฮ่า~~!” ท่านเต่าก็รีบตามตบป้องคลองเท้า หัวเราะจนแผ่นกระดูกสั่นไหว
แม้แต่เสี่ยวชิงที่อยู่ข้าง ๆ ซึ่งตอบสนองช้าไปครึ่งหนึ่ง ก็ยังเข้าใจว่าเสียงนั้นมาจากท้องอั่งของเสี่ยวเฮยจื่อ เขาจึงกระดรางออกแล้วหัวเราะอย่างหนักแน่นด้วยเสียงคล้ายระมืดฟ้า