เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 272 การตัดสินใจของฉวี่เมิ่งซาง
“ร่างกายสบายดีไหม หลังกินข้าวมีอาการไม่สบายหรือเปล่า?”
“ไม่เป็นไร สบายดีมาก แค่ยังอยากกินอีกนิด”
“ฮะฮะ ดีเลย”
คราวนี้เสี่ยวเฟิงไม่ได้ทำเพียงน้ำปลา แต่ยังย่างเนื้อไปบางส่วนด้วย แน่นอนว่าชวีเมิ่งซางสามารถลองชิมได้เพียงไม่กี่คำ แต่น้ำปลาคิดเป็นส่วนใหญ่ก็ถูกเธอดื่มไปแล้ว
เมื่ออิ่มและดื่มอิ่มแล้ว ชวีเมิ่งซางก็นั่งบนเก้าอี้เอนหยกอุ่น มองเสี่ยวเฟิงด้วยความโชคดีเป็นสุข ราวกับสายตาของเธอจะยืดเป็นเส้นด้ายอีก
เสี่ยวเฟิงรู้สึกอึดอัดจากสายตาที่จับจ้องนั้น “ทำไม? มองข้าอย่างไร”
“ไม่มีอะไร คิดไม่ถึงว่าครั้งแรกที่พบกันข้าช่วยสร้างรากฐานให้เจ้า แต่ครั้งที่สองกลับเป็นเจ้าเป็นคนพาข้าออกจากยมโลก อีกทั้งยังช่วยสร้างกายเนื้อขึ้นใหม่ ช่างเป็นเรื่องไม่คาดคิดจริง ๆ”
“ฮิฮิ นี่คือผลบุญที่เจ้าเพาะเอง จึงได้ผลบุญกลับคืนมา”
“ก๊อก ๆ ทำไมรู้สึกว่าท้องฟ้ายังไม่ปลาบใจข้าเท่าไรนะ”