เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 สายลมหน้าขอบฟ้า
ในชั่วขณะที่เสี่ยวเฟิงถูกยักษ์ยักษ์ใหญ่ตบด้วยฝ่ามือจนกระเด็นออกไป ร่างแท้ของชวีเมิ่งซางก็เอนตัวพิงอยู่บนบัลลังก์อันเป็นเครื่องรางของโถงใหญ่ในสำนักธารมรรค สำนักนิกายอันดับหนึ่งของดินแดนกลางบนมหาทวีปเทียนหยวน
ฝ่าบาท ผู้อาวุโสระดับทารกก่อกำเนิดหลายสิบคนนั่งโค้งกองกองด้วยหน้าบวมช้ำ ไหนยังมีความเป็นเซียนแม้แต่น้อย
ภายในอาณาเขตลับ เสี่ยวเฟิงทรุดนั่งพิงอยู่ที่หน้าม่านแสง เก็บตัวปรับลมหายใจอย่างเงียบ ๆ
แม้ครั้งนี้จะแลกด้วยความสูญเสียอย่างหนัก แต่ผลที่ได้ก็ไม่น้อย จิตสังหารหิวโหยจากสัตว์อสูรแก่นทองได้ฝังลึกลงในดวงจิตวิญญาณของเขาอย่างสิ้นซิ้ง
นี่คือครั้งที่เขาใกล้จะตายที่สุดในชีวิต
เขาไม่รู้ว่าหากไม่ใช่เพราะชวีเมิ่งซางวางอาคมไว้บนตัวยักษ์ยักษ์ใหญ่ ฝ่ามือนั้นคงทำให้เขาแตกเป็นดวงกายดวงจิตสลายไปแล้ว