เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 337 คนเราควรมั่นใจเช่นนี้!
คนของกองสอบสวนอาญากล่าวว่า “ทูลฝ่าบาท ตามที่สามัญชนตู้ให้การ ผ้าเช็ดหน้านี้ไม่ใช่ของนาง นางเพิ่งออกมาจากที่พักของหลิวเป่าหลิน ผ้าเช็ดหน้าเป็นของที่หลิวเป่าหลินมอบให้นางพ่ะย่ะค่ะ”
แต่หลิวเป่าหลินไม่ยอมรับ
ตู้เป่าหรงไม่มีหลักฐานใด ๆ ยืนยันได้ว่า ผ้าเช็ดหน้านี้เป็นของที่หลิวเป่าหลินมอบให้จริง
หลิงหลงฉลาดกว่า ร้องไห้พลางว่า “งานปักของแม่นางที่บ้านข้ากับงานปักของหลิวเป่าหลินต่างกันโดยสิ้นเชิง เชิญช่างปักผ้าที่ชำนาญมาดูสักคนก็เข้าใจทันทีเจ้าค่ะ”
หลิวหว่านฉิงคาดไม่ถึงว่าตู้เป่าหรงจะถือผ้าเช็ดหน้าที่นางมอบให้เข้าไปยั่วยุองค์รัชทายาท แถมยังถูกแมวตัวหนึ่งจับได้ เจตนาของนางมีเพียงเพื่อทำลายตู้เป่าหรงเท่านั้น
สนมใหม่ ๆ ต่างออกจากวังไปแต่งงานกันหมดแล้ว ในวังต้องการเพียงนางคนเดียวก็พอ