เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 263 มีเส้นผมหนึ่งเส้น
พอราชโองการให้ถวายการปรนนิบัติยามประชวรลงมา สวีซื่อ เผยซื่อ หลี่ซื่อ และหยางซื่อก็มาทั้งหมด เพราะฮ่องเต้ประทับอยู่ที่นี่ ต่างก็แต่งองค์กันสักหน่อย แต่เป็นช่วงไว้ทุกข์ แม้ฮ่องเต้ยังทรงชุดขาวล้วน ใครเล่ากล้าแต่งองค์เต็มที่
แต่คำว่า “อยากงามสง่า ต้องชุดไว้ทุกข์” นั้นพูดไม่ผิดเลย ทั้งสี่คนล้วนนุ่งขาวบริสุทธิ์ อย่างมากก็เพียงปักลวดลายเรียบหรูด้วยด้ายเงิน บนศีรษะประดับไข่มุกหรือปิ่นเงิน ดูเรียบง่าย แต่ก็มิใช่เรียบง่ายเสียทีเดียว
ที่เรียบง่ายเพราะประดับมากไม่ได้ ที่ไม่เรียบง่ายเพราะของเพียงไม่กี่ชิ้นนั้นล้วนผ่านการประดิดประดอยอย่างพิถีพิถัน
ทั้งสี่คนกว่าจะได้เห็นฮ่องเต้ ในใจต่างหวั่นไหวกันถ้วนหน้า
ต่างพากันคำนับฮ่องเต้ด้วยท่าทีเขินอายแฝงความหวาด “หม่อมฉัน/ข้าถวายความเคารพยามเช้าฝ่าบาท ขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี”