เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 262 นางรู้สึกเหมือนเลี้ยงลูกชายคนโต
เสิ่นเยี่ยนเจินคิดว่าจ้าวอวี้เหิงขาดความรักจากมารดาตั้งแต่เด็กหรือไม่ ตอนนี้จึงเอาแต่ทำเป็นอ่อนแอต่อหน้านางบ่อย ๆ นางรู้สึกราวกับเลี้ยงลูกชายคนโตไว้คนหนึ่ง
นางเป็นคนไม่ย้อนนึกถึงอดีตและไม่เคยกังวลถึงอนาคต ทั้งไม่ใส่ใจคำพูดเหล่านี้ของจ้าวอวี้เหิง จึงตบหลังเขาเบา ๆ
“เรื่องทางฝ่ายไทเฮา ฝ่าบาทช่วยไปถามให้หม่อมฉันที ดูว่าควรให้ผู้ใดไปถวายการปรนนิบัติยามประชวร ตามความเห็นของหม่อมฉัน ยังไงก็ควรจัดพระสนมและอนุภรรยาที่มาจากตระกูลขุนนางหลายนางไปถวายการปรนนิบัติ บางทีอาจถูกใจมากกว่า
หม่อมฉันไปในชั่วครู่ชั่วยามนี้ไม่ได้ จึงต้องรบกวนท่านสามีช่วยพูดดี ๆ ต่อหน้าไทเฮาให้หม่อมฉันสักหน่อย หม่อมฉันก็มิใช่อกตัญญู ในเมื่อหมอหลวงกำชับแล้ว ย่อมต้องฟังหมอหลวง เพื่อมิให้เสื่อมเสียชื่อเสียงของไทเฮา จนผู้คนคิดว่าไทเฮาไม่เมตตา”