เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 137 บัดนี้ถึงคราวจวนข้าขาดเงินแล้วหรือ?
จ้าวอวี้เหิงเห็นท่าทางโมโหจนแก้มพองของนาง ก็รู้สึกขบขันและเอ็นดูจนอดไม่ไหว โอบนางขึ้นมากอดแล้วหอมแก้มหนึ่งที “เช่นนั้นต่อไปก็อย่าคิดกลับตระกูลฝ่ายแม่บ่อยนักเลย จวนอ๋องคือบ้านของเจ้า ที่ใดมีข้า ที่นั่นคือบ้านของเจ้า”
เสิ่นเยี่ยนเจินชายตามองเขาหนึ่งที ด้วยสายตาแบบ ‘ที่เจ้าพูดมาล้วนเป็นคำไร้สาระ’ ทำให้เขาถูกกระตุ้นอย่างแรง เขาโกรธ บีบคางนาง กัดฟันกรอด “เจ้ากล้าขัดคำสั่งข้าหรือ?”
เสิ่นเยี่ยนเจินตบมือเขาหนึ่งฝ่ามือจนมือเขากระเด็น “เจ้ารู้หรือไม่ว่าบุรุษที่เลวที่สุด เลวร้ายที่สุดอยู่ตรงไหน? ก็คือตอนแรกพยายามดีกับผู้หญิงคนหนึ่งสุดชีวิต ตามใจอย่างไร้หลักการสารพัด เอ่ยคำหวาน ทำให้คนถูกยึดหัวใจได้แล้ว ก็ถอนตัวจากไป ไม่สนใจว่าผู้หญิงจะเป็นหรือตาย”