กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 108 ต่างอยากทำงานที่เรือนอี๋หัว
กัวเป่าจ้านไม่ปริปาก กลับเป็นหลี่หานอวี๋ที่เอ่ยว่า “ช่วงนี้แม้ท่านอ๋องจะมาลานหลัง ก็ไปแต่ลานบ้านของพระชายารองเสิ่น ล้วนให้พระชายารองเสิ่นต้องเหนื่อยยาก พวกหม่อมฉันกลับกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ไปเสีย”
คำนี้เปรี้ยวเสียจนพระชายาเว่ยเหลือบมองนาง “ที่ท่านอ๋องเอ็นดูเสิ่นซื่อเป็นพิเศษนั้นก็ทำให้ไม่มีใครพูดอะไรได้ แต่เข้านางเข้ามาในจวนก็มีเวลาขนาดนี้แล้ว กลับยังไม่ได้ยินข่าวคราวใด หากภายหลังวังหลวงถามขึ้น จะให้ข้าพูดอย่างไร”
นางพิงพนักเก้าอี้ ท่าทางเหมือนกำลังลำบากใจยิ่งนัก
กัวเป่าจ้านไม่พูดอะไร ส่วนใหญ่เพราะขี้เกียจพูด
ซุนซื่อกับโจวซื่อยิ่งไม่พูดอะไรทั้งนั้น
เมื่อออกจากเรือนหลัก ซุนซื่อกับโจวซื่อสบตากันอย่างรู้ใจ แล้วเดินไปสวนด้านหลังคนหนึ่งนำคนหนึ่งตาม พลันเห็นบนอีกเส้นทางหนึ่ง ท่านอ๋องกับพระชายารองเสิ่นเดินเคียงไหล่ออกจากเรือนอี๋หัว