กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 14 การตายของซื่อจื่อ
ฮ่องเต้ทรงถามมาถึงเพียงนี้ ย่อมต้องรู้รายละเอียดภายในนั้นอย่างรู้แจ้งราวลายมือตนเองเป็นแน่
จ้าวอวี้เหิงย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะปิดบัง แต่การพูดของแต่ละคนล้วนมีความชี้นำอยู่บ้าง ยามนี้เขาจึงแบกลางฝ่ามือออกให้ฮ่องเต้ทอดพระเนตร “ลูกก็มิอาจรอดพ้นเช่นกัน”
ฮ่องเต้ทรงเก็บความสงสัยก่อนหน้านี้เกี่ยวกับอนุที่โปรดของลูกชายลง แล้วทรงไต่ถามเรื่องลูกชายถูกพิษ เมื่อทรงทราบว่าไม่เป็นอันตรายจึงทรงวางพระทัย พลางตรัสอย่างไม่พอพระทัยว่า
“เว่ยซื่อช่างหยิ่งยโสเกินไปนัก ในจวนเจ้ายามนี้ทายาทบางตา หากปล่อยให้นางเป็นเช่นนี้ต่อไป ก็จะถูกข้ารับใช้มองเห็นเป็นแน่ ย่อมไม่ใช่เรื่องดี”
ในนั้นเผยความนัยอยู่บ้าง แต่จ้าวอวี้เหิงไม่อนุญาตให้ตนคิดมาก “ลูกจักน้อมรับคำสั่งสอนของเสด็จพ่อ”
“เวลาก็ไม่น้อยแล้ว เจ้าอยู่เป็นเพื่อนเราเสวยอาหารเย็นให้เสร็จแล้วค่อยออกจากวังเถิด” ฮ่องเต้ตรัส