กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 กำไล
เหล้าดื่มมากไป คำพูดก็มากขึ้นตาม พี่ใหญ่กับพี่รองพูดไม่หยุดถึงคุณย่าที่ช่วงสองเดือนมานี้ต้องนอนอยู่บนเตียง พวกเขาผลัดกันดูแลอะไรทำนองนั้น
เฉินกวงหมิงรู้สึกผิดต่อคุณย่าอยู่ในใจ ถึงขั้นร้องไห้ต่อหน้าพี่ชายทั้งสอง
“ทำไมพวกพี่ไม่บอกฉันตั้งแต่แรก? ฉันควรกลับมาดูท่านตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว!”
สีหน้าพี่ใหญ่ดูเศร้ามาก
“ครั้งก่อนพ่อตาของนายเอาขนมหมาฮวามาให้ บอกว่าพวกนายในเมืองยุ่งมาก พี่ก็คิดว่าจะบอกนายไปก็ไม่มีประโยชน์ แถมยังรบกวนงานนาย คุณย่าก็อายุ 80 กว่าปีแล้ว ถ้าจะจากไปจริง ๆ ก็ถือเป็นเรื่องปกติ”
เฉินกวงหมิงยกแก้วเหล้าในมือวางลงบนโต๊ะอย่างแรง พูดเสียงหนักแน่นอย่างอาจหาญ