กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 พี่สองเลี้ยงข้าว
ป้าของเฉินกวงหมิงมองสวี่ชุนเยี่ยนแวบหนึ่ง เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงออกจะอิจฉา
“ชุนเยี่ยน เธอนี่เป็นคนมีบุญจริง ๆ แม่ของป้ามีหลานตั้งมากมาย แต่มีกวงหมิงคนเดียวที่ท่านเลี้ยงมาตั้งแต่เล็ก คนที่ท่านโอ๋ที่สุดและห่วงที่สุดก็คือมัน
กำไลหยกวงนี้เป็นของที่มีค่าที่สุดของแม่ของป้า เมื่อก่อนกวงหมิงพาผู้หญิงคนนั้นกลับมา ท่านยังไม่ให้เลย บอกว่าจะรอให้กวงหมิงมีลูกก่อนค่อยว่ากัน ป้ายังไม่คิดเลยว่ากำไลวงนี้จะตกมาถึงมือเธอ”
ในใจของสวี่ชุนเยี่ยนรู้สึกจุกขึ้นมา ด้านหนึ่งก็คิดว่าชะตากรรมของตัวเองน่าสงสารอยู่ ด้านหนึ่งก็คิดว่าพี่กวงหมิงก็น่าสงสารไม่น้อย ตั้งแต่เล็กก็อยู่กับย่าใช้ชีวิตที่ขมขื่น