กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1108 ไม่สยบโหลวหลานไม่ยอมกลับ
บังทองดูเหมือนจะรู้ใจจูกัดเหลียง เขายิ้มให้จูกัดเหลียง ก่อนจะหันไปพูดกับหยวนเย่าว่า
“นายท่าน ข้าน้อยได้ยินมาว่าท่านมีบทกวีล้ำเลิศ เป็นยอดคนอันดับหนึ่งในใต้หล้า”
ตอนอยู่จินหลิง ก็เคยเปิดศักราชใหม่ให้บทกวีใต้หล้ามาแล้ว
“ตอนนี้มาถึงด่านอันเกรียงไกรแห่งนี้ ไฉนจึงไม่แต่งกวีสักบท มอบให้เหล่าทหารหาญที่เฝ้าชายแดนเล่าขอรับ”
จิวยี่ได้ยินก็พูดพลางยิ้มว่า
“บทกวีของนายท่านล้วนเป็นยอดผลงานที่ผู้คนกล่าวขานติดปาก”
“วันนี้หากได้เห็นนายท่านแต่งกวีสักบท นับเป็นวาสนาของพวกเราจริงๆ ขอรับ”
หยวนเย่ากวาดตามองเหล่าขุนพล แล้วพูดกับพวกเขายิ้มๆ ว่า
“พวกเจ้าเอาแต่จะให้ข้าแต่งกวี การแต่งกวีต้องมีอารมณ์ความรู้สึกก่อนนะ”