กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 1029 ไม่ละอายต่อราษฎร ละอายเพียงจิ้นอ๋อง
“ข้ารู้ ข้ารู้...”
รอยยิ้มอย่างโล่งใจปรากฏบนใบหน้าของเฮ็กเจียว เขากุมมือเจียงก๋งไว้พลางพูดว่า
“น้องเจียงก๋ง ถึงเราสองคนจะรู้จักกันไม่นาน แต่ทั้งความสามารถและน้ำใจของเจ้า ข้านับถือจากใจจริง”
เพลงทวนตระกูลเจียงของเจ้าใช้ได้ล้ำเลิศยอดเยี่ยม ข้าไม่ใช่คู่มือของเจ้าหรอก
เรื่องการคุมทัพ เจ้าก็... เหนือกว่าข้า...
พอข้าตายไป เจ้าก็เป็นเจ้าเมืองเทียนซุย เปิดเมืองยอมจำนนต่อทัพเฉียนเถอะ
“หยวนเย่า... มีชื่อเสียงเรื่องคุณธรรมมาตลอด ต้องใช้งานเจ้าแน่”
“ท่านขุนพล! ท่านขุนพล...”
เจียงก๋งกุมมือเฮ็กเจียวไว้แน่น สะอื้นจนพูดไม่ออก