กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 990 เข้าใจแล้วก็ไสหัวไปซะ
พอเสียท่ามาหลายรอบ ทหารทั้งกองทัพพันธมิตรก็เงียบกริบ ไม่กล้าหืออีกต่อไป
เหมือนมีเมฆหม่นหมองลอยปกคลุมอยู่เหนือเฮาโลก๋วน
แผนการก็ใช้ไม่ได้ผล จะสู้ตรงๆ ก็สู้ไม่ไหว
เอาแต่มัวตั้งรับ แล้วจะรับได้อีกนานแค่ไหน
โดนทัพเฉียนบุกหนักขนาดนี้ เกรงว่าไม่ถึงเดือนก็เอาไม่อยู่แล้ว
กลางดึก ยามสอง
สุมาอี้เดินกลับไปกลับมาในห้อง ตัวจมหายไปในเงาม่าน
สีหน้าเขาขุ่นมัว พูดพึมพำเสียงเบาว่า
“นึกไม่ถึงเลยว่ากำลังของทัพเฉียนจะบวมขึ้นถึงขั้นนี้ได้...”