เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 951 แค้นนี้ ข้าต้องชำระให้ได้!
กงซุนคังหนีตายอย่างลนลาน ไม่อาจห่วงหน้าพะวงหลังถึงทหารใต้บัญชาได้อีกต่อไป
เขาพาทหารม้าเพียงไม่กี่พันนายเผ่นหนีออกทางประตูด้านทิศเหนืออย่างเร่งรีบ ทิ้งกำลังพลทั้งหมดในเมืองไว้ให้เตียวจูล่ง
ส่วนทหารในเมืองจะตายหรือยอมจำนน ก็ไม่ใช่เรื่องที่กงซุนคังจะใส่ใจอีกต่อไปแล้ว
พ้นออกมานอกเมืองได้ กงซุนคังพร้อมด้วยเอียวหงี เปย์เหยียน และเหล่าขุนพล ต่างรู้สึกเหมือนเพิ่งรอดพ้นจากปากเหวมาได้อย่างหวุดหวิด
แม้จะต้องเสียเมืองเซียงผิงไป แต่อย่างน้อยก็ยังรักษาชีวิตน้อยๆ นี้ไว้ได้
เอียวหงีเอ่ยถามกงซุนคังว่า
“นายท่าน ตอนนี้พวกเราจะเอายังไงกันต่อดีขอรับ”
กงซุนคังสีหน้ามืดมน กัดฟันพูดว่า
“ฉวยโอกาสตอนที่เตียวจูล่งยังไม่ได้ยกพลไปกวาดล้างหัวเมืองต่างๆ พวกเรารีบไปรวบรวมไพร่พลตามอำเภอต่างๆ เสียก่อน!”