กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 877 ถอยไม่ได้อีกแล้ว มีแต่ต้องเดินหน้า
อ้วนถำกลับมาถึงจวนด้วยสีหน้าบึ้งตึง เวลานี้เขารู้สึกหมดอาลัยตายอยากไปเสียทุกอย่าง
กุยแกนั่งอยู่ตรงข้ามอ้วนถำ ไม่เอ่ยปากอะไรแม้แต่คำเดียว เอาแต่จิบชาเงียบๆ คนเดียว
ผ่านไปเนิ่นนาน อ้วนถำถึงได้เปิดปากพูดกับกุยแก
“ท่านตงกัว ทำไมโชคชะตาถึงไม่ยุติธรรมกับข้าขนาดนี้”
เสด็จพ่อ...ทำไมถึงลำเอียง กลับกลอกไปมาแบบนี้
พระองค์ทรงรับปากเป็นมั่นเหมาะว่าจะตั้งข้าเป็นรัชทายาท...แล้วทำไมตอนนี้กลับยกตำแหน่งรัชทายาทให้อ้วนซงไปได้
“ข้าอ้วนถำต่างหาก ถึงเป็นรัชทายาทแห่งแผ่นดินเยียน!”
กุยแกพูดเสียงเรียบ
“นายท่าน โชคชะตาไม่ได้อยุติธรรมกับใครทั้งนั้น”