เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 870 การศึกครั้งนี้ เพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น
“ที่ข้ามาแผ่นดินเยียน ก็เพื่อช่วยแผ่นดินเยียนต้านทานการบุกของชาวเฉียน”
“ยามนี้หยวนเย่าถอยทัพไปแล้ว ข้าเองก็สมควรกลับไปรายงานฝ่าบาทเสียที”
จูกัดเหลียงประสานมือคำนับหานฉยงอย่างนอบน้อมแล้วพูดว่า
“พรุ่งนี้ข้าจะออกเดินทางจากแคว้นเยียน ท่านขุนพลเฒ่าหาน... ดูแลตัวเองด้วย”
หลี่เยี่ยนตายในสนามรบไปแล้ว หากจูกัดเหลียงยังรั้งอยู่แคว้นเยียนต่อไป ก็ไม่มีใครคุ้มกันความปลอดภัยให้เขาได้อีก
อีกทั้งแม้ทัพเฉียนจะถูกค่ายกลเพลิงของตนตีถอยไป แต่จูกัดเหลียงกลับรู้สึกตลอดเวลาว่า หยวนเย่าไม่น่าจะยอมถอยทัพอย่างง่ายดายปานนี้
ตามหลักแล้ว ศึกนี้หยวนเย่าอย่างน้อยก็ควรยึดกุนจิ๋วให้ได้ถึงจะถูก
นับแต่หยวนเย่าเริ่มกรำศึกมา ไม่เคยมีครั้งไหนที่กลับไปมือเปล่า เรื่องนี้ต้องมีแผนการร้ายซ่อนอยู่แน่