เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 842 อ้วนถำผู้อัดอั้นตันใจ
เตียวจูล่งคนนี้ ช่างน่ากลัวเกินไปแล้วจริงๆ
อ้วนถำกลัวเหลือเกินว่าอีกฝ่ายจะบ้าเลือด แล้วนำทัพพุ่งเข้าชนค่ายโล่ของตนขึ้นมา
ที่ใดที่ทหารม้าของเตียวจูล่งควบผ่าน ธงรบล้วนถูกฟันโค่น กระโจมถูกรื้อพังราบ พอเจอทหารทัพเยียน ก็แทบจะแทงทวนปลิดชีพไปทีละคน
ฟ้ามืดเกินไป ทหารทัพเยียนในค่ายมองไม่เห็นเตียวจูล่งกับทหารม้าที่เขานำมาเลยแม้แต่น้อย
พอกว่าเตียวจูล่งจะบุกมาถึงตรงหน้าก็สายเกินแก้ ได้แต่ยอมยื่นคอให้เชือดเท่านั้น
แน่นอนว่า ทหารม้าที่เตียวจูล่งนำมามีน้อยเกินไป บุกตะลุยค่ายครั้งนี้จึงฆ่าคนไปไม่ได้มากเท่าไร
แต่เรื่องทำลายขวัญกำลังใจของทัพเยียนนั้น หนักหนาจนประเมินค่าไม่ได้เลย
ค่ายของตัวเองแท้ๆ แต่เตียวจูล่งนึกอยากบุกก็บุก นึกอยากฆ่าใครก็ฆ่า แล้วแบบนี้พวกทหารจะยังรู้สึกปลอดภัยอยู่ได้ยังไง?