กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 509 พอก้มหลังลง ก็ไม่มีวันเหยียดตรงได้อีก
ตอนนี้แม้แต่ความหวังง่าย ๆ แบบที่เล่าเปียวคิดไว้ ก็น่าจะไม่มีทางทำได้แล้ว
หยวนเย่าเดินขึ้นไปสองสามก้าวท่ามกลางองครักษ์ล้อมรอบ แล้วพูดเสียงดังว่า
“เจ้าเมืองเกงจิ๋ว เล่าเปียว จิ่งเซิงอยู่ไหมขอรับ”
เล่าเปียวตอบหยวนเย่าไปว่า
“ข้าผู้เฒ่าอยู่นี่ ขุนพลน้อยก็คือหยวนเย่าลูกชายท่านอ้วนกงลู่ใช่ไหม”
“เขาได้ลูกชายดีจริง ๆ ข้าผู้เฒ่านี่อิจฉาจนทนไม่ไหวเลย...”
มาถึงตอนนี้ คำพูดของเล่าเปียวก็ยังแสบสันต์เหมือนเดิม
ภายนอกดูเหมือนชมว่าหยวนเย่าเก่ง แต่จริง ๆ คือบอกว่า เทียบกับเล่าเปียวแล้ว หยวนเย่าก็เป็นแค่เด็กวัยลูกหลานเท่านั้น
หยวนเย่าฟังออกว่าเล่าเปียวหมายถึงอะไร แต่ก็ไม่ได้ถือสา