กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 446 คุกเข่าครั้งนี้ เพื่อชาวบ้านทั่วหล้า
พอถึงกลางดึก หลิวอันทนไม่ไหวแล้ว เลยบอกเล่าปี่ว่า
“พี่ใหญ่ ดึกป่านนี้ พวกเขาคงนอนหลับกันหมดแล้ว”
เรามายืนรอทรมานอยู่ตรงนี้จะมีประโยชน์อะไร
“กลับไปก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยมาเยี่ยมใหม่ก็ไม่สายนะ...”
เล่าปี่ส่ายหน้า แล้วพูดว่า
“พวกเราพี่น้องมาถึงเสฉวน เรียกได้ว่าไม่มีอะไรติดตัวมาเลย”
มีแค่ใจที่ซื่อสัตย์จริงใจดวงเดียว
อย่าว่าแต่ว่าต้องยืนคืนเดียว แม้จะต้องยืนสามวันสามคืน ข้าก็จะไม่ไปไหน
“ถ้าน้องเหนื่อย ก็กลับไปพักผ่อนก่อนก็ได้”