กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 ใจที่แขวนอยู่ก็ตายสนิทเสียที
นายท่านของพวกเราลงมือที ช่างใจป้ำอะไรขนาดนี้!
ทองคำมากขนาดนี้ ข้าบังทองใช้ทั้งชีวิตก็ใช้ไม่หมด!
เจ้านายผู้เที่ยงธรรม นี่แหละเจ้านายที่ข้าบังทองคู่ควรจะตามรับใช้!
บังทองยิ่งคิดก็ยิ่งดีใจตัวเองที่ไม่ได้ไปติดตามเล่าปี่ขี้เหนียวนั่น
ต่อให้เล่าปี่จะได้ทองคำมาบ้าง ก็ไม่มีทางมีน้ำใจนักเลงเท่านายท่านของพวกเราได้หรอก
บังทองไม่รู้หรอกว่า จริงๆ แล้วคราวนี้เล่าปี่เหนื่อยฟรีไปเลย
นอกจากจะเสียไพร่พลไปแล้วยังไม่ได้แม้แต่ขนนกสักเส้น
หยวนเย่าพูดขึ้นอีกว่า
“เรารีบขนทองคำพวกนี้ออกไปก่อน แล้วค่อยเปลี่ยนไปขนส่งทางบกกลับยังจิ๋ว”