กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 342 สถานะที่ปรึกษาทหารถือว่าถูกตอกย้ำจนแน่ชัดแล้ว
ตอนที่อ้วนถำหน้าเขียวคล้ำ ขี่เสือลงไม่ได้ หวังเฉวียนที่ใส่ชุดเขียวสะพายดาบวิเศษไว้ข้างหลังก็เดินออกมาข้างหน้า
หวังเฉวียนประสานมือไปทางอ้วนถำพลางยิ้มแล้วพูดว่า
“ขุนพลผิงเป่ยของข้าอารมณ์ร้อนง่าย คุณชายอ้วนถำอย่าถือสาเลย”
ท่านอ้วนสุดเจ้านายของข้ากับท่านอ้วนเสี้ยวผู้เป็นบิดาของท่านก็เป็นพี่น้องกัน
เมื่อมีความสัมพันธ์แบบนี้แล้ว ก็ไม่มีเรื่องไหนที่คุยกันไม่ได้
“จะยกดาบหันเข้าหากันให้เสียความกลมเกลียวของทั้งสองฝ่ายไปทำไม”
“ขุนพลกองซุนจ้านกับตระกูลเจิน เป็นคนที่นายท่านของข้าสั่งไว้ชัดเจนว่าต้องช่วย”
คนพวกนี้ พวกเราต้องพาไปแน่นอน เรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องต่อรอง