ตอนที่ 253 ข้าแม้แก่ชรา แต่ยอดดาบในมือหาได้แก่ตาม

ตอนที่ 253 ข้าแม้แก่ชรา แต่ยอดดาบในมือหาได้แก่ตาม

“วิ้ง...”

ทวนทองประดับหัวเสือของม้าเฉียวไม่ได้แทงทะลุคอหอยของหลิวจ้าน

หากแต่หยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าคอหอยของเขาอย่างมั่นคง

คมทวนอันแหลมคมทำให้หลิวจ้านรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาเลยทีเดียว

ม้าเฉียวพูดเรียบๆ ว่า

“เจ้าแพ้แล้ว”

“แต่ฝีมือเจ้าเก่งกาจมาก ข้ายอมรับในตัวเจ้า”

เฉียดเส้นตายมาได้ทำให้หลิวจ้านเหงื่อกาฬไหลพราก

เขาเองก็ไม่ใช่นิสัยยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ได้ จึงบอกกับม้าเฉียวว่า