กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 238 คนเหมือนกันแต่ชะตาต่างกัน
ฮองตงทอดถอนใจยาวแล้วพูดขึ้นว่า
“ท่านหมอเทวดาจางมีวิชาแพทย์เข้าขั้นเทวะ ย่อมไม่มีโรคร้ายใดทำให้เขาลำบากใจได้”
แม้แต่โรคประหลาดของลูกชายข้า ท่านหมอเทวดาจางก็ยังหาสมุฏฐานของโรคเจอ ทั้งยังมีวิธีรักษา
เพียงแต่เสียดายนัก...
“แม้ท่านหมอเทวดาจางจะมีวิชาแพทย์ลึกล้ำ แต่กลับไร้ตัวยาที่จะถอนรากถอนโคนโรคร้ายของซวี่เอ๋อร์ได้”
“ท่านหมอเทวดาจางบอกว่า หากคิดจะรักษาโรคของซวี่เอ๋อร์ให้หายขาด จำต้องใช้โสมคนเก่าแก่อายุห้าร้อยปีขึ้นไป เพื่อบำรุงพลังชีวิตให้ซวี่เอ๋อร์จนเต็มเปี่ยม”
ทว่าโสมคนอายุยืนยาวถึงเพียงนั้น ย่อมเป็นของล้ำค่าหาใดเปรียบ
พวกเราจะไปหามาจากที่ใดได้?
“จนปัญญา ข้าจึงจำต้องยอมถอยมาอีกขั้น ขอให้ท่านหมอเทวดาจางช่วยยื้อชีวิตลูกชายข้าไว้ก่อน”