กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 192 เป็นขุนพล ย่อมไม่อาจปล่อยให้เพลงยุทธ์ร่วงโรย
ลิโป้ยิ้มกว้างพลางพูดกับหลิวหรูซื่อว่า
“เรียกท่านกั๋วกงมันดูห่างเหินเกินไป”
“หากแม่นางไม่รังเกียจ เรียกข้าว่าพี่ใหญ่เฟิ่งเซียน ดีหรือไม่”
เจ๋อหยงยืนรอลิโป้อยู่ด้านนอกศาลากลางสระน้ำ
พอได้ยินลิโป้พูดแบบนั้น ในใจก็นึกว่าท่านกั๋วกงผู้นี้ช่างไม่อายฟ้าดินเอาเสียเลย
หลิวหรูซื่ออายุรุ่นราวคราวเดียวกับหลวี่หลิงฉี่ บุตรสาวของเวยกั๋วกงลิโป้แท้ๆ
เป็นพ่อคนอื่นได้สบายแล้ว ยังจะให้แม่นางเขาเรียกตัวเองว่าพี่ใหญ่อีกหรือ
แม้ในใจจะคิดเช่นนั้น แต่ภายนอกเจ๋อหยงยังคงยิ้มแย้ม แสดงท่าทีนอบน้อมต่อลิโป้อย่างยิ่ง
ส่วนหลิวหรูซื่อยิ้มอย่างมีเสน่ห์ แล้วร้องเรียกเสียงหวานใส่ลิโป้ว่า