กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 187 นี่สิถึงจะเรียกว่าชีวิตคน!
“ฐานะของจาหยงต่ำต้อย จะไปกล้าเป็นพี่น้องกับท่านกั๋วกงได้ขอรับ”
“กระผมมีชื่อรองว่าเหว่ยหมิง ถ้าท่านกั๋วกงไม่รังเกียจ ก็เรียกกระผมว่าเหว่ยหมิงเถอะขอรับ”
ลิโป้เป็นพ่อตาของนายท่านหยวนเย่า ตัวเขาจะไปเป็นพี่เป็นน้องกับลิโป้ได้ยังไง
นั่นมันหาเรื่องตายชัด ๆ ไม่ใช่เหรอ
ที่จาหยงได้เป็นคนสนิทของหยวนเย่า มีเหตุผลสำคัญอยู่ข้อหนึ่ง คือเขารู้จักวางตัวให้ถูกที่ถูกเวลาเสมอ
“ก็ดี... เหว่ยหมิง”
“ไม่รู้ว่าพวกเราจะไปที่ไหนกันล่ะ”
จาหยงยิ้มจนตาหยี แล้วตอบลิโป้ไปว่า
“ที่ที่ดีที่สุดในเมืองจินหลิง ก็ต้องแม่น้ำฉินหวยอยู่แล้วขอรับ”