เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 54 ตีเมืองเป็นอุบายชั้นต่ำ ตีใจเป็นยอดอุบาย
หยวนเย่าโบกมือทีหนึ่ง ทหารยอมจำนนของเงียมอีหลายร้อยคนก็ก้าวออกมารวมพลหน้าค่ายทันที
ทหารยอมจำนนเหล่านี้ล้วนเป็นคนที่หยวนเย่าคัดสรรมาอย่างดี เสียงดังฟังชัด ปากคอคล่องแคล่ว คงมอบความประหลาดใจให้เงียมแปะฮอได้ไม่น้อย
ทหารยอมจำนนหลายร้อยคนพอมายืนหน้าแนวรบ ก็เริ่มตะโกนกู่ก้องขึ้นมา
“พี่น้องทั้งหลาย ท่านอ้วนสุดผู้เป็นเมิ่งฉางจวินน้อยมาช่วยพวกเราแล้ว!”
“คิดดูสิ พวกเราล้วนเป็นคนดีมีสกุลรุนชาติ หากไม่ถูกบีบจนไร้ทางเลือก ใครกันจะอยากตามเงียมแปะฮอไปเป็นโจร?”
“เป็นโจรก็แล้วไปเถอะ แต่อ้ายเงียมแปะฮอมันยังไม่จ่ายเบี้ยหวัด พวกเราอยากกินข้าวให้อิ่มท้องสักมื้อยังยากเย็น!”
“ตามเงียมแปะฮอ สามวันต้องอดเก้ามื้อ!”
“พวกเรายอมจำนนต่อท่านอ้วนสุดหมดแล้ว!”