120

บทที่ 120 เมื่อชีวิตเริ่มกลับมาเป็นของตัวเอง

เพื่อนบ้านคนหนึ่งที่สนิทกับแม่โจวมากหัวเราะแล้วพูดว่า “คราวนี้ดีใจแล้วสิ พอได้อุ้มหลานตัวอ้วนจ้ำม่ำ เรื่องกลุ้มใจอะไรก็คงหายหมดแล้ว”

แม่โจวยิ้มอย่างมีความสุข “จะเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิงก็ไม่เป็นไร ขอแค่คลอดออกมาปลอดภัย แข็งแรงทั้งแม่ทั้งลูกก็พอ”

“ก็จริง คลอดอะไรก็ดีทั้งนั้น พอเริ่มมีลูกแล้ว ไม่แน่อีกสามปีอาจได้อุ้มสองคน คลอดลูกชายก่อน แล้วต่อมาก็มีหลานสาวให้เธออีกคน”

“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีสิ”

“นั่นน่ะสิ ต่อให้เลี้ยงหลานชายหลานสาวจนเหนื่อยก็ยังมีความสุข”