117

บทที่ 117 ว่าที่ลูกเขยของบ้านโจว

ชายหนุ่มยิ้มแล้วเดินออกจากห้องไป ความจริงเขาเองก็ไม่ได้รู้เรื่องการตั้งครรภ์มากนัก ช่วงนี้ล้วนไปถามผู้หญิงในหน่วยงานที่เคยมีลูกมา พวกเธอก็บอกเหมือนกันว่า ช่วงท้องแก่ใกล้คลอดก็ใส่เสื้อผ้าแบบพอใช้ไปก่อนก็พอ ไม่อย่างนั้นทำตัวใหม่ใหญ่เกินไป พอคลอดแล้วก็ใส่ไม่ได้ เสียดายของเปล่า ๆ

หิมะที่โปรยปรายไม่นานก็ตกหนาจนต่อเนื่องเป็นผืน พื้นดินถูกปกคลุมด้วยสีขาวโพลน เวลาเดินเหยียบลงไปจะได้ยินเสียงกรอบแกรบ โจวชิงซานจึงเตือนแม่ว่าถ้าจะออกไปข้างนอกต้องระวัง

แม่โจวหันกลับไปมอง “หิมะตกหนักจริง ๆ ใกล้จะถึงปีใหม่อีกแล้ว”