115

บทที่ 115 วาสนาของคนเป็นภรรยา

“ได้สิ”

พอลั่วหลานตอบแบบนี้ พี่สะใภ้รองก็ยิ้มหน้าบานทันที แต่ยังไม่ทันได้ดีใจ คำพูดต่อมาของลั่วหลานก็ทำให้รอยยิ้มนั้นแข็งค้างอยู่บนใบหน้า

“ราคาเป็นสองเท่าของผ้าธรรมดาที่สหกรณ์จัดหา แล้วยังต้องมีคูปองผ้าด้วย พี่เอาเงินให้ฉันก่อนนะ ฉันจะได้ฝากคนช่วยหาเส้นสายให้”

“แพงขนาดนั้นเลยหรือ?”

“ขนาดราคานี้ยังไม่แน่ว่าจะซื้อได้เลย ถ้าไม่ใช่เพราะเพื่อนร่วมชั้นของฉันสนิทกับฉัน คนเขาก็ไม่อยากช่วยหิ้วมาให้หรอก”