089

บทที่ 89 บาดแผลที่เขาพยายามซ่อน

“อายุขนาดนี้ก็ควรได้อยู่สบายแล้ว เรื่องของลูก ๆ ก็ปล่อยให้พวกเขาจัดการกันเองเถอะค่ะ ป้าคิดว่าใช่ไหม? อย่างแม่สามีฉันตอนนี้ไม่ยุ่งอะไรแล้ว รับเงินค่าใช้จ่ายไว้ ช่วยซื้อข้าวสาร แป้ง ธัญพืชกับน้ำมัน แล้วก็ทำอาหารให้คนในบ้านกิน นอกนั้นไม่ถามสักอย่าง”

“ใช่ ๆ มันต้องแบบนี้แหละ”

“จริงสิ ป้าได้ยินเรื่องนี้หรือยังคะ?” ต้องกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของอีกฝ่ายก่อน ถึงจะพูดเรื่องต่อไปได้ง่าย

“เรื่องอะไร?”

“การเคลื่อนไหวคราวนี้ คนที่เคยเรียนหนังสืออาจถูกตีตราว่าเป็นพวกปัญญาชนชั้นเก้าเหม็นโฉ่กันหมด”