075

บทที่ 75 ความลับของโจวจวิ้นฮุ่ย

“ฉันก็รู้ว่าเหตุผลมันเป็นอย่างนั้น” แม่โจวดื่มน้ำแล้ววางแก้วลง “เอาละ ไม่รบกวนพวกเธอพักแล้ว ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้ ก็ต้องเผชิญหน้ากับมัน ถอยหนีก็ไม่มีประโยชน์”

โจวชิงซานกับลั่วหลานสบตากัน ต่างรู้สึกสบายใจที่เห็นสภาพจิตใจของแม่ดีขึ้น ใช่แล้ว คนเรามีชีวิตอยู่ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือหมดกำลังใจ ตราบใดที่ยังมีใจไม่หวาดกลัว ต่อให้เจออะไรก็ไม่มีทางล้มคนคนหนึ่งลงได้