กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 65 แขกยามวิกาล
“ลั่วหลาน ฉันผิดแล้ว ฉันรู้ว่าผิดจริง ๆ”
ลั่วหลานยืนมองเขาจากเบื้องบนเช่นนั้น “ตอนนี้ฉันทำงานอยู่ที่สหพันธ์สตรี การคุ้มครองผู้หญิงและเด็กเป็นหน้าที่ของสหพันธ์สตรีอย่างพวกเรา คนแบบคุณถือเป็นตัวอย่างชัดเจนของการทำร้ายผู้หญิง อยู่ในความรับผิดชอบของฉัน”
ชายคนนั้นเงยหน้ามอง อึ้งไปเกือบหนึ่งนาที กว่าจะได้สติกลับมาในที่สุด
“ฉันรับรอง ต่อไปจะไม่รังแกผู้หญิงอีก ถ้ายังรังแกผู้หญิงอีก ก็ขอให้ฉัน...ขอให้ฉันออกจากบ้านแล้วล้มตาย กินข้าวแล้วสำลักตาย”
“ถ้าจะสาบาน พูดว่าขอให้ฟ้าผ่าตายอย่างทรมานน่าจะน่าเชื่อถือกว่า”