055

บทที่ 55 ใบอนุญาตย้ายทะเบียนครัวเรือน

“ถ้าแม่ไม่เร่งคุณ คุณก็ไม่มารับฉันสินะ?”

ท่าปั่นจักรยานของชายหนุ่มชะงักไป ก่อนจะออกแรงปั่นตามเธอให้ทัน “เขาว่ากันว่าความคิดผู้หญิงยากแท้หยั่งถึง เห็นทีจะจริง เมื่อกี้ใครกันที่บอกว่าไม่ต้องมารับ เลิกงานแล้วกลับเองได้”

“ฉันพูดแบบนั้นได้ แต่คุณทำแบบนั้นไม่ได้”

“ไม่มีเหตุผลเลย” ชายหนุ่มพูดอย่างไม่เห็นด้วย น้ำเสียงไม่ได้แข็งกระด้างนัก แต่เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ “ผมนึกว่าคุณเป็นคนพูดอย่างไรก็คิดอย่างนั้นเสียอีก ไม่คิดว่าจะมีตอนที่ปากกับใจไม่ตรงกันเหมือนกัน”

“ฉันดูแลตัวเองได้ แต่ถ้าคุณเอาใจใส่ ฉันก็ดีใจเหมือนกัน”