049

บทที่ 49 ความจริงของวันนั้นเริ่มเปิดเผย

กินผักป่ากับหมั่นโถวจนอิ่มแล้ว สองแม่ลูกสะใภ้ก็พักอยู่ในเพิงครู่หนึ่ง ตอนบ่ายเมื่อเริ่มทำงาน ลั่วหลานกำชับแม่สามีว่าอย่าฝืนตัวเองจนเหนื่อย ระหว่างเกี่ยวข้าวฟ่าง เธอหันกลับไปมองก็เห็นแม่นั่งอยู่บนคันนา เหม่อมองไปไกล ๆ พอถึงช่วงพักจึงรีบเดินไปหา แม่สามีหันมาเห็นเธอ และมองเห็นความกังวลที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของลูกสะใภ้

“ดูเมฆยามเย็นตรงขอบฟ้าสิ สวยมากเลยนะ พอได้ออกมาถึงรู้ว่าฟ้ากว้างแผ่นดินกว้างแค่ไหน แม่ไม่ได้เห็นทิวทัศน์กว้างใหญ่แบบนี้มานานมากแล้ว”

“แม่...” ลั่วหลานเรียกเบา ๆ แล้วนั่งลงข้างเธอ แต่ชั่วขณะหนึ่งกลับไม่รู้ว่าควรพูดอะไร